رهبری ایالات متحده در هوش مصنوعی: برنامه‌ای برای مشارکت فدرال در توسعهٔ استانداردهای فنی و ابزارهای مرتبط

با تأکید بر اهمیت هوش مصنوعی برای آیندهٔ اقتصاد و امنیت ملی ایالات متحده، رئیس‌جمهور در تاریخ ۱۱ فوریه ۲۰۱۹ (۲۲ بهمن ۱۳۹۷) فرمان اجرایی (Executive Order، EO 13859) صادر کرد که سازمان‌های فدرال را ملزم می‌کند تضمین نمایند این کشور موقعیت پیشروی خود را در هوش مصنوعی حفظ کند. از جمله اهداف این فرمان اجرایی آن است که «تضمین شود استانداردهای فنی… اولویت‌های فدرال را در نوآوری، اعتماد عمومی و اطمینان عمومی به سیستم‌هایی که از فناوری‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند منعکس می‌سازند… و استانداردهای بین‌المللی برای ترویج و حمایت از آن اولویت‌ها تدوین شود.»

رهبری جهانی ایالات متحده در هوش مصنوعی به ایفای نقشی فعال و هدفمند از سوی دولت فدرال در توسعهٔ استانداردهای هوش مصنوعی وابسته است. این امر شامل فعالیت‌های مرتبط با استانداردهای هوش مصنوعی است که سازمان‌ها برای انجام مأموریت‌های خود بدان‌ها نیاز دارند، از جمله:

• حمایت از تحقیق و توسعه در حوزهٔ هوش مصنوعی و انجام آن،

• مشارکت فعال در توسعهٔ استانداردهای هوش مصنوعی،

• تدارک و استقرار محصولات و خدماتی مبتنی بر استاندارد، و

• تدوین و اجرای سیاست‌های حمایتی، از جمله سیاست‌های مقرراتی در موارد لازم.

فرمان اجرایی، وزیر بازرگانی را از طریق مؤسسه ملی استانداردها و فناوری آمریکا (NIST) موظف کرده است «برنامه‌ای برای مشارکت فدرال در توسعهٔ استانداردهای فنی و ابزارهای مرتبط، در پشتیبانی از سیستم‌های قابل‌اتکا، مستحکم و هوش مصنوعی اعتماد‌پذیر که از فناوری‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند» منتشر کند. این برنامه با مشارکت گستردهٔ بخش عمومی و خصوصی تهیه شده است.

در حال حاضر شمار زیادی استاندارد هوش مصنوعیِ بین‌بخشی (افقی) و بخش‌محور (عمودی) در دسترس است و بسیاری دیگر نیز توسط سازمان‌های متعدد توسعه‌دهندهٔ استاندارد (SDOs) در حال تدوین هستند. برخی حوزه‌ها، مانند ارتباطات، استانداردهایی جاافتاده و به‌طور منظم نگهداری‌شده و در استفادهٔ گسترده دارند که اغلب در اصل برای فناوری‌های دیگر توسعه یافته‌اند. جنبه‌های دیگر، مانند قابلیت اعتماد، تازه اکنون در دست بررسی هستند.

این برنامه نُه حوزهٔ کانونی زیر را برای استانداردهای هوش مصنوعی شناسایی می‌کند:

• مفاهیم و واژگان

• داده‌ها و دانش

• تعاملات انسانی

• سنجه‌ها

• شبکه

• روش‌شناسی آزمون عملکرد و گزارش‌دهی

• ایمنی

• مدیریت ریسک

• قابلیت اعتماد

استانداردهای قابلیت اعتماد شامل رهنمودها و الزاماتی برای دقت، تبیین‌پذیری، تاب‌آوری، ایمنی، قابلیت اطمینان، عینیت و امنیت هستند.

برای مشارکت‌کنندگان در توسعهٔ استانداردهای هوش مصنوعی اهمیت دارد که از سیاست‌ها و اصول دولت ایالات متحده، از جمله سیاست‌هایی که به مسائل اجتماعی و اخلاقی، حکمرانی و حریم خصوصی می‌پردازند، آگاه باشند و سازگار با آن‌ها عمل کنند. اگرچه توافق گسترده‌ای وجود دارد که این مسائل باید در استانداردهای هوش مصنوعی لحاظ شوند، اما مشخص نیست که این کار چگونه باید انجام شود و آیا هنوز پایهٔ علمی و فنی کافی برای تدوین مفاد استاندارد در این زمینه‌ها وجود دارد یا خیر.

استانداردها بهتر است با ابزارهای مرتبط تکمیل شوند تا توسعه و پذیرش فناوری‌های مؤثر، قابل‌اتکا، مستحکم و هوش مصنوعی اعتماد‌پذیر پیشرفت کند. این ابزارها — که کاربردهایشان اغلب هم‌پوشانی دارد — شامل موارد زیر است، اما به این‌ها محدود نمی‌شود:

• مجموعه‌داده‌ها در قالب‌های استاندارد شامل فراداده برای آموزش، اعتبارسنجی و آزمون سیستم‌های هوش مصنوعی

• ابزارهای ثبت و بازنمایی دانش، و استدلال در سیستم‌های هوش مصنوعی

• موردهای کاربرد کاملاً مستند که دامنه‌ای از داده‌ها و اطلاعات دربارهٔ کاربردهای خاص فناوری‌های هوش مصنوعی و هرگونه استاندارد یا رهنمودهای بهترین روش به‌کاررفته در تصمیم‌گیری دربارهٔ استقرار این کاربردها را ارائه می‌کنند

• روش‌شناسی‌های آزمون برای اعتبارسنجی و ارزیابی عملکرد فناوری‌های هوش مصنوعی

• سنجه‌هایی برای سنجش کمی و توصیف فناوری‌های هوش مصنوعی

• معیارهای مرجع، ارزیابی‌ها و مسائل چالشی برای پیشبرد نوآوری

• سکوهای آزمون هوش مصنوعی

• ابزارهای پاسخگویی و حسابرسی

سازمان‌های دولت فدرال بهتر است به مشارکت در فعالیت‌های استانداردهای هوش مصنوعی که فراگیر و در دسترس، باز و شفاف، مبتنی بر اجماع، دارای اهمیت جهانی و غیرتبعیض‌آمیز هستند، اولویت دهند. این برنامه رهنمودهایی دربارهٔ ویژگی‌های مهم استانداردها ارائه می‌کند تا سازمان‌ها را در تصمیم‌گیری دربارهٔ استانداردهای هوش مصنوعی یاری کند. همچنین مشارکت بالقوهٔ سازمان‌ها را در چهار رده، از کمترین تا بیشترین سطح درگیری، دسته‌بندی می‌کند: پایش، مشارکت، نفوذگذاری و رهبری. این برنامه مجموعه‌ای از گام‌های عملی برای سازمان‌ها فراهم می‌آورد تا هنگام تصمیم‌گیری دربارهٔ ورود به فعالیت‌های استانداردهای هوش مصنوعی از آن‌ها پیروی کنند.

این برنامه توصیه می‌کند که دولت فدرال به مشارکتی عمیق‌تر، منسجم و بلندمدت در فعالیت‌های توسعهٔ استانداردهای هوش مصنوعی متعهد شود تا به ایالات متحده در شتاب‌بخشیدن به آهنگ توسعهٔ فناوری‌های قابل‌اتکا، مستحکم و هوش مصنوعی اعتماد‌پذیر یاری رساند. به‌طور خاص، توصیه می‌شود دولت فدرال:

۱. تقویت دانش، رهبری و هماهنگی مرتبط با استانداردهای هوش مصنوعی در میان سازمان‌های فدرال برای بیشینه‌سازی اثربخشی و کارایی.

• کمیته فرعی یادگیری ماشین/هوش مصنوعی (ML/AI) شورای ملی علوم و فناوری (NSTC) بهتر است یک «هماهنگ‌کننده استانداردها» منصوب کند که مسئولیت گردآوری و اشتراک‌گذاری نیازها، راهبردها، نقشه‌های راه، اصطلاح‌شناسی، موارد استفاده و بهترین شیوه‌های مرتبط با استانداردهای هوش مصنوعی (AI) در پشتیبانی از هوش مصنوعی اعتماد‌پذیر، استوار و با قابلیت اطمینان در عملیات دولتی را بر عهده دارد، از جمله:

• -رویکردهای برنامه‌ریزی‌شده و جاری استانداردسازی و فعالیت‌های مشارکتی، از جمله تضمین حلقه بازخورد قوی با سازمان‌های توسعه‌دهنده استاندارد (SDO)،

• -حوزه‌های افقی یا عمودی مشخص برای اولویت‌بندی،

• -الزامات مربوط به ارائه ورودی در فعالیت‌های استاندارد پیشنهادی، و

• -تحلیل اینکه آیا فعالیت‌های جاری استانداردسازی نیازهای دولت فدرال را برآورده می‌کند و آیا راهنمایی‌های تکمیلی مناسب است یا خیر.

• بیشترین استفاده از استانداردهای موجود که به‌طور گسترده توسط بخش‌های صنعتی پذیرفته شده‌اند و می‌توان از آن‌ها در بستر جدید راهکارهای هوش مصنوعی استفاده کرد یا آن‌ها را تکامل داد.

• تقویت اهمیت پایبندی سازمان‌ها به سیاست‌های فدرال مربوط به استانداردها و ابزارهای مرتبط؛ برای مثال، دسترسی و کیفیت داده‌ها.

• انعطاف‌پذیری در انتخاب استانداردهای هوش مصنوعی برای استفاده در اقدامات تنظیمی یا تدارکاتی به‌منظور تحقق اهداف سازمانی. برای سازگاری با آهنگ سریع تحولات فناوری هوش مصنوعی و استانداردها، و برای بازتاب افزایش درک درباره قابلیت اعتماد، دسترس‌پذیری و پیامدهای انسان‌محورِ هوش مصنوعی، انعطاف‌پذیری الزامی است.

• پرورش گروهی از کارکنان فدرال دارای مهارت‌ها و آموزش‌های مرتبط. توسعه و فراهم‌آوردن مسیر روشن رشد شغلی و ارتقا که به مشارکت و تخصص در استانداردهای هوش مصنوعی و توسعه استانداردها ارزش دهد و آن‌ها را تشویق کند.

۲. ترویج پژوهش‌های متمرکز برای پیشبرد و شتاب‌بخشیدن به کاوش و درک گسترده‌تر از چگونگی گنجاندن عملی جنبه‌های قابلیت اعتماد در استانداردها و ابزارهای مرتبط با استاندارد.

• برنامه‌ریزی، پشتیبانی و انجام پژوهش و ارزیابی‌ای که زیربنای استانداردها و ابزارهای مرتبطِ فنی-موَثق و مناسب‌برای‌هدف در پشتیبانی از هوش مصنوعی اعتماد‌پذیر، استوار و با قابلیت اطمینان باشد.

• توسعه سنجه‌ها و مجموعه‌داده‌ها برای سنجش قابلیت اطمینان، استواری و سایر ویژگی‌های اعتماد‌پذیریِ سیستم‌های هوش مصنوعی، با تمرکز بر رویکردهایی که به‌آسانی قابل فهم و در دسترس هستند و می‌توان آن‌ها را در مسیر استانداردسازی قرار داد.

• انجام پژوهش به‌منظور اطلاع‌رسانی برای استانداردسازی راهبردهای مدیریت ریسک، از جمله پایش و کاهش خطرها.

• شناسایی نیازها، الزامات و رویکردهای پژوهشی که به پیشبرد دستاوردهای علمی برای هوش مصنوعی اعتماد‌پذیر، استوار و با قابلیت اطمینان کمک کند، به ما اطمینان نسبت به فناوری‌های هوش مصنوعی بدهد و اعتماد به طراحی، توسعه و استفاده از هوش مصنوعی را پرورش دهد.

۳. حمایت و گسترش مشارکت‌های عمومی–خصوصی برای توسعه و استفاده از استانداردهای AI و ابزارهای مرتبط به‌منظور پیشبرد هوش مصنوعیِ با قابلیت اطمینان، استوار و اعتمادپذیر

• افزایش راهبردی مشارکت در توسعه استانداردهای فنی AI در مجامع هدفمند و به‌کارگیری گزینه‌های متنوع تعامل، از پایش تا رهبری — به‌ویژه در مرحله آغازین توسعه استانداردها که می‌توان تصمیمات عمده‌ای درباره دامنه‌گذاری و رهبری اتخاذ کرد.

• پیشبرد مدل‌های همکاری غیرسنتی برای توسعه استانداردها، مانند تلاش‌های متن‌باز و ابتکارهای داده‌های باز دولت فدرال.

• افزایش قابلیت کشف داده‌ها و دسترسی به داده‌های دولت فدرال که استفاده عمومی از آن‌ها مجاز است، به‌منظور امکان آموزش و استفاده گسترده‌تر از فناوری‌های AI، به‌ویژه در ارتباط با توسعه استانداردها.

• تقویت تلاش‌های معیارگذاری برای سنجش قابلیت اطمینان، استواری و قابلیت اعتماد سیستم‌های AI. اطمینان از اینکه این معیارهای مرجع به‌طور گسترده در دسترس هستند، به شیوه‌های بهینه می‌انجامند و ارزیابی‌های AI و روش‌های راستی‌آزمایی و اعتبارسنجی را بهبود می‌بخشند.

• پرورش محیط‌های همکاری برای تشویق حل خلاقانه مسائل از طریق مسائل چالشی AI و بسترهای آزمون به‌منظور پیشبرد توسعه استانداردها.

• تسهیل پژوهش و همکاری میان رشته‌های علمی برای افزایش درک از چگونگی ارتباط ملاحظات اجتماعی و اخلاقی با توسعه و استفاده از استانداردهای فناوری‌های AIِ با قابلیت اطمینان، استوار و اعتمادپذیر و چگونگی پیشبرد آن‌ها.

۴. مشارکت راهبردی با طرف‌های بین‌المللی برای پیشبرد استانداردهای هوش مصنوعی (AI) متناسب با نیازهای اقتصادی و امنیت ملی ایالات متحده.

• حمایت و پیشگامی از اولویت‌های ایالات متحده در زمینه استانداردهای هوش مصنوعی در فعالیت‌های توسعه استانداردهای هوش مصنوعی در سراسر جهان.

• تسریع تبادل اطلاعات میان مقامات فدرال و همتایان آنان در کشورهای هم‌فکر از طریق همکاری در توسعه استانداردهای هوش مصنوعی و ابزارهای مرتبط.

• رصد و درک راهبردها و ابتکارات دولت‌ها و نهادهای خارجی در زمینه توسعه استانداردهای هوش مصنوعی.

۱. استانداردها و هوش مصنوعی

با تأکید بر اهمیت هوش مصنوعی (Artificial Intelligence, AI) برای آینده اقتصاد و امنیت ملی ایالات متحده، در ۱۱ فوریه ۲۰۱۹ (۲۲ بهمن ۱۳۹۷) رئیس‌جمهور فرمان اجرایی (Executive Order, EO) شماره ۱۳۸۵۹ را صادر کرد^۱ که بر اساس آن به نهادهای فدرال دستور داده می‌شود گام‌های گوناگونی بردارند تا کشور بتواند جایگاه رهبری خود در هوش مصنوعی را حفظ کند.

از جمله اهداف این فرمان اجرایی آن است که «مطمئن شود استانداردهای فنی… اولویت‌های فدرال برای نوآوری، اعتماد عمومی و اطمینان عمومی به سیستم‌هایی را که از فناوری‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند منعکس می‌کنند؛ و استانداردهای بین‌المللی برای ترویج و حمایت از آن اولویت‌ها توسعه می‌یابند.» فرمان اجرایی همچنین تصریح می‌کند که ایالات متحده باید پیشران توسعه استانداردهای فنی مناسب باشد تا ایجاد صنایع جدید مرتبط با هوش مصنوعی و پذیرش هوش مصنوعی توسط صنایع کنونی ممکن شود. استانداردهای فنی، زبان و چارچوب‌های موردتوافق را فراهم خواهند کرد تا توسعه و استقرار (Deployment) نوآوری‌های فناورانه را پشتیبانی کنند. نهادهای فدرال با هدف انجام مؤثرتر و کارآمدتر مأموریت‌های خود، بازیگران عمده‌ای در توسعه و استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی هستند.^۲ به همین ترتیب، این نهادها بهتر است مستقیماً در اولویت‌بندی و توسعه استانداردهای فنی هوش مصنوعی مشارکت داشته باشند.

رهبری جهانی ایالات متحده در هوش مصنوعی از ایفای نقش فعال و هدف‌محور دولت فدرال در توسعه استانداردهای هوش مصنوعی بهره خواهد برد. این امر شامل تلاش‌های مرتبط با استانداردهای هوش مصنوعی است که نهادها برای انجام مأموریت‌های خود بدان‌ها نیاز دارند، از طریق:

• حمایت از پژوهش و توسعه هوش مصنوعی و انجام آن،

• مشارکت فعال در توسعه استانداردهای هوش مصنوعی،

• خرید و استقرار محصولات و خدمات مبتنی بر استاندارد، و

• توسعه و اجرای سیاست‌های حمایتی، از جمله سیاست‌های مقرراتی در مواردی که لازم باشد.

مشارکت معنادار دولت در ایفای این نقش برای حفظ رهبری کشور در این عرصه رقابتی ضروری است، اما کافی نیست. مشارکت فعال و رهبری بخش خصوصی و همچنین دانشگاه‌ها الزامی است.

این فرمان، وزیر بازرگانی را از طریق مؤسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا (NIST) مکلف می‌کند که «برنامه‌ای برای مشارکت فدرال در توسعه استانداردهای فنی و ابزارهای مرتبط، در پشتیبانی از سیستم‌های قابل‌اتکا، مقاوم و اعتمادپذیری که از فناوری‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند،» منتشر کند.

این برنامه که با بهره‌گیری گسترده از دیدگاه‌های بخش عمومی و خصوصی تهیه شده است، راهنمایی برای تقویت مشارکت نهادهای فدرال در استانداردهای فنی هوش مصنوعی فراهم می‌آورد تا رهبری مستمر ایالات متحده در هوش مصنوعی ترویج شود. این برنامه بر نقش دولت فدرال در پیشبرد استانداردهای هوش مصنوعی و اولویت‌های پژوهشی که از توسعه استانداردهای فنی معتبر و متناسب با هدف پشتیبانی می‌کنند، تمرکز دارد.

یادداشت: اگرچه تعاریف هوش مصنوعی متفاوت‌اند، در این برنامه، فناوری‌ها و سیستم‌های هوش مصنوعی شامل نرم‌افزار و/یا سخت‌افزاری در نظر گرفته می‌شوند که می‌توانند بیاموزند تا مسائل پیچیده را حل کنند، پیش‌بینی‌هایی انجام دهند یا وظایفی را بر عهده گیرند که به حس‌ورزی، ادراک، شناخت، برنامه‌ریزی، یادگیری، ارتباط یا عمل فیزیکی شبیه انسان نیاز دارند. نمونه‌ها گسترده‌اند و به‌سرعت در حال افزایش‌اند. این نمونه‌ها شامل —اما نه محدود به— دستیارهای هوش مصنوعی، سیستم‌های بینایی کامپیوتر، پژوهش‌های زیست‌پزشکی، سیستم‌های وسایل نقلیه بدون سرنشین، نرم‌افزارهای پیشرفته بازی و سیستم‌های تشخیص چهره می‌شوند و نیز کاربرد هوش مصنوعی در هم فناوری اطلاعات (Information Technology, IT) و هم فناوری عملیاتی (Operational Technology, OT) را دربر می‌گیرند.

هوش مصنوعی و قابلیت اعتماد

افزایش اعتماد به فناوری‌های هوش مصنوعی، عنصری کلیدی در تسریع پذیرش آن‌ها برای رشد اقتصادی و نوآوری‌های آینده‌ای است که می‌توانند به سود جامعه باشند. امروزه توانایی درک و تحلیل تصمیمات سیستم‌های هوش مصنوعی و سنجش (Measure) قابلیت اعتماد (Trustworthiness) آن‌ها محدود است.

از جمله ویژگی‌های مرتبط با فناوری‌های هوش مصنوعی اعتمادپذیر (Trustworthy AI) می‌توان به دقت، قابلیت اطمینان (Reliability)، تاب‌آوری، عینیت، امنیت (Security)، تبیین‌پذیری (Explainability)، ایمنی (Safety) و پاسخگویی (Accountability) اشاره کرد. در حالت مطلوب، این جنبه‌های هوش مصنوعی بهتر است در مراحل اولیه فرایند طراحی در نظر گرفته شوند و در طول توسعه و استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی آزموده شوند. استانداردها و ابزارهای مرتبط هوش مصنوعی، همراه با راهبردهای مدیریت ریسک (Risk management) هوش مصنوعی، می‌توانند به رفع این محدودیت کمک کرده و نوآوری را تشویق کنند.

B. استانداردهای فنی چیست و چرا اهمیت دارند؟

در این برنامه، منظور از «استانداردهای فنی» استانداردهای «سندگونه» است. راهنمای ISO/IEC Guide 2:2004 با عنوان Standardization and related activities—General vocabulary^۳ چنین استانداردی را این‌گونه تعریف می‌کند: «سندی که با اجماع تدوین و توسط یک نهاد شناخته‌شده تصویب شده و مقررات، رهنمودها یا ویژگی‌هایی را برای فعالیت‌ها یا نتایج آن‌ها به‌منظور استفاده مشترک و مکرر فراهم می‌آورد و هدفش دستیابی به بالاترین درجه نظم در یک بافتار معیّن است.» این برنامه به این استانداردها صرفاً با عنوان «استاندارد» اشاره می‌کند. استانداردها را می‌توان در انواع بسیاری از سازمان‌ها که طیف گسترده‌ای از میزان رسمیت، ساختار و رویکرد را پوشش می‌دهند، توسعه داد.

استفاده گسترده از استانداردها، پیشرفت فناوری را با تعریف و برقراری پایه‌های مشترک برای تمایز محصول، نوآوری فناورانه و سایر خدمات ارزش‌افزوده تسهیل می‌کند. استانداردها همچنین بازاری گسترده‌تر، همکنش‌پذیرتر و کارآمدتر را ترویج می‌کنند. استانداردهای هوش مصنوعی که الزامات، مشخصات، رهنمودها یا ویژگی‌ها را بیان می‌کنند، می‌توانند به تضمین این موضوع کمک کنند که فناوری‌ها و سیستم‌های هوش مصنوعی اهداف حیاتی برای کارکرد، همکنش‌پذیری و قابلیت اعتماد را برآورده می‌کنند —و اینکه آن‌ها دقیق، قابل‌اطمینان و ایمن عمل می‌کنند.

در مقابل، استانداردهایی که متناسب با هدف نیستند، در زمان نیاز در دسترس نیستند، یا بر پایه راهکارهای فناورانه کمتر از مطلوب طراحی شده‌اند، می‌توانند نوآوری را تضعیف کرده و توسعه و استقرار مؤثر یا به‌موقع فناوری‌های هوش مصنوعی قابل‌اتکا، مقاوم و اعتمادپذیر را محدود کنند.

همکاری و هماهنگی جهانی بر سر استانداردهای هوش مصنوعی برای داشتن مجموعه‌ای سازگار از «قواعد راه» جهت ممکن‌سازی رقابت بازار، پیشگیری از موانع تجاری و امکان شکوفایی نوآوری، حیاتی خواهد بود.

دولت ایالات متحده بهتر است همکاری و هماهنگی را در میان نهادهای فدرال تضمین کند و با ذی‌نفعان بخش خصوصی شریک شود تا به شکل‌دهی مستمر به گفتگوهای بین‌المللی درباره توسعه استانداردهای هوش مصنوعی ادامه دهد.

رویکردهای توسعه استاندارد در ایالات متحده عمدتاً بر بخش خصوصی برای تدوین استانداردهای اجماعیِ داوطلبانه متکی است و دستگاه‌های فدرال در تدوین این استانداردها مشارکت کرده و از آن‌ها استفاده می‌کنند. به‌طور معمول، نقش فدرال شامل ارائه الزامات دستگاه‌ها به پروژه‌های استاندارد، تأمین تخصص فنی برای توسعه استاندارد، گنجاندن استانداردهای داوطلبانه در سیاست‌ها و مقررات، و ارجاع به استانداردها در خریدهای دستگاه‌ها است. این استفاده از استانداردهای اجماعیِ داوطلبانه که برای مشارکت چند طرف، به‌ویژه بخش خصوصی، باز است، با اقتصادِ بازارمحور ایالات متحده سازگار است و در قانون و سیاست فدرال تأیید شده است. (ر.ک. «حداکثرسازی استفاده از فرایند استانداردهای اجماعیِ داوطلبانه» در صفحه ۱۸.)

برخی دولت‌ها نقشی متمرکزتر و مدیریت‌شده‌تر در فعالیت‌های مرتبط با توسعه استاندارد دارند و از استانداردها برای پشتیبانی از سیاست‌های صنعتی و نوآوری داخلی خود استفاده می‌کنند که گاه به قیمت از میان رفتن بازاری رقابتی و آزاد تمام می‌شود. این امر مستلزم توجه ویژه‌ای است تا اطمینان حاصل شود که اولویت‌ها و منافع مرتبط با استانداردها در ایالات متحده، از جمله موارد مربوط به پیشبرد سیستم‌های هوش مصنوعیِ قابل‌اتکا، مستحکم و اعتماد‌پذیر، متوقف نمی‌شوند.

زمان‌بندی توسعه استانداردها می‌تواند بر وضعیت فناوری‌ها تأثیر بزرگی بگذارد. تلاش‌های زودهنگام می‌تواند به استانداردهایی بینجامد که وضعیت فناوریِ متأثر را بازتاب نمی‌دهند یا ممکن است از پشتیبانی توده بحرانیِ درک فناورانه برخوردار نباشند. این امر می‌تواند به استانداردهایی منجر شود که متناسب با هدف نیستند و می‌تواند مانع نوآوری شود. در مقابل، تلاش‌های توسعه‌ای که دیرهنگام زمان‌بندی شده‌اند ممکن است استانداردهایی به بار آورند که به‌سبب زیرساخت انباشته و قدرت بازاری فناوری‌های موجود، پذیرش بازار را به دست نمی‌آورند؛ این نیز نوآوری را متوقف می‌کند. بازبینی و به‌روزرسانی منظم، عناصر کلیدی برای اطمینان از آن هستند که استانداردها نوآوری‌های فناورانه را بازتاب داده و تغییرات نظام‌های اقتصادی و اجتماعی را در نظر می‌گیرند.

توسعه استانداردهای فناوری اطلاعات جزء جدایی‌ناپذیر فناوری‌ها و سیستم‌های هوش مصنوعی است. فناوری اطلاعات همه فناوری‌های مربوط به گردآوری، ذخیره‌سازی، بازیابی، پردازش، نمایش، بازنمایی، امنیت (Security)، حریم خصوصی (Privacy) و تبادل داده‌ها و اطلاعات را دربرمی‌گیرد. در سراسر جهان، «سازمان‌های توسعه استاندارد» (Standards Development Organizations, SDOs) متعددی با به‌کارگیری مدل‌های گوناگون برای پاسخ به نیازهای مختلف «استانداردسازی» (Standardization) در حال تدوین استانداردهای فناوری اطلاعات هستند. نوآوری سریع در فناوری اطلاعات با رقابت میان SDOها در حوزه‌های دارای «ارتباط» (relevance) بازاری (مانند رایانش ابری، امنیت سایبری و اینترنت اشیا) همراه بوده است. این امر سازمان‌های توسعه استاندارد را تشویق کرده است تا فرایندهای اجماع‌سازی خود را به‌منظور تدوین و تصویب به‌موقع استانداردهای فنیِ معتبر که نیازهای فعلی بازار را برآورده می‌کنند، ساده و روان سازند.

به‌طور کلی، استانداردهای فناوری اطلاعات می‌توانند نیازهای میان‌بخشی یا خاصِ یک بخش را پوشش دهند. استانداردهای افقی فناوری اطلاعات را می‌توان در بسیاری از کاربردها و صنایع به‌کار گرفت. استانداردهایی که برای حوزه‌های کاربردی خاص مانند سلامت یا حمل‌ونقل تدوین می‌شوند، استانداردهای عمودی هستند. توسعه‌دهندگان استانداردهای افقی اغلب در پی برقراری روابط کاری مشارکتی (مانند پیوندهای رسمی [liaison]) با توسعه‌دهندگان استانداردهای بخشی (عمودی) هستند. این پیوندها همکاری را تقویت می‌کنند، مرزها را مشخص یا تحکیم می‌کنند و به تضمین آن کمک می‌کنند که استانداردهای افقی با سایر تلاش‌های استانداردسازی فناوری اطلاعات ارتباط داشته باشند و بالعکس.